Dlaczego zbawiać Żydów? (cz.II)

Dlaczego zbawiać Żydów? (cz.II)

Rabin KEMO Borys Grisenko. Rzymianie i Grecy – najbardziej kulturalne narody starożytności – nazywali ludzi wierzących w Jedynego Boga ateistami. Masowe prześladowania chrześcijan, a wcześniej Judejczyków odbywały się pod hasłem – „Bij ateistów!”

Zwracam uwagę na ten fakt, ponieważ niewielu o nim wie.

Kto to jest „ateista”? Ten który odrzuca Boga i bóstwa w ogóle. Zwróćcie uwagę – prawie dwa tysiące lat, od pojawienia się pierwszego Żyda, nawet pośród najbardziej kulturalnych cywilizacji świata, zaprzeczenie fałszywym bogom było synonimem ateizmu. Wyobraźcie sobie w tamtym czasie pierwszego Żyda.

Pamiętacie, Bóg mówi do Izraela: „Waszym ojcem był wędrowny Aramejczyk, który służył innym bogom”? Jeśli Bóg wybrałby człowieka z innego narodu, nie spośród Chaldejczyków, nie spośród Aramejczyków, a na przykład spośród Egipcjan, Chińczyków, to naród żydowski powstałby na innym gruncie, z innego narodu. Ale pomimo tego, wciąż byłby jedynym wybranym narodem i miałby taka samą nazwę. Ponieważ Żyd ( Iwri –Hebrajczyk ) – znaczy wędrowiec, przybysz, człowiek po drugiej stronie.

Dlatego ci wszyscy, którzy mówią: „Dlaczego właśnie Żydzi?”, — nie rozumieją istoty tego, co wydarzyło się z Abrahamem. To jest zatuszowane nawet w wielu tradycjach talmudycznych. Przedstawia się w nich sposób przekazania przez Boga Tory Izraelowi tak: Bóg chodził, proponował różnym narodom, ale one odmówiły przyjęcia Tory, a Żydzi –zgodzili się. To jest absolutna nieprawda!

W rzeczywistości, doskonałe, absolutne, bezwarunkowe Przymierze Boga z narodem żydowskim było zawarte z Abramem. Ponieważ w osobie Abrama, Bóg znalazł tego, kto w pełni odpowiedział i całkowicie poddał się Bogu, oddał Jemu całe serce i życie. Jakikolwiek poganin, który postąpiłby w taki sposób, z jakiegokolwiek narodu , stałby się Abrahamem – „ojcem wielu narodów”. I tak czy inaczej, ten naród byłby żydowskim, albo judejskim – „wielbiącym Boga”. Przyjaciele, bardzo ważne aby to zrozumieć!

To nie jest jakiś Boży nacjonalizm, rasizm, to nie jest żadna preferencja jednych nad drugimi. To jest utworzenie tego narodu, który na zawsze został wybrany w Bożych oczach, niezależnie od tego, jak oceniają to ludzie. Długo do pojawienia się Abrahama Bóg przygotowywał grunt do tego, aby ten naród, który On wybierze, ten naród, który On utworzy, mógł wypełnić swoje przeznaczenie.

Księga Powtórzonego Prawa (po hebrajsku – Dwarim) 7:6: „Gdyż ty jesteś świętym ludem Pana, Boga twego. Ciebie wybrał Pan Bóg twój, spośród wszystkich ludów na ziemi, abyś był jego wyłączna własnością”.

Księga Powtórzonego Prawa 10:14-15: „Oto do Pana, twego Boga, należą niebiosa i niebiosa niebios”.

Niebo – jest fizyczne, a niebiosa – są duchowe. „Niebiosa niebios, ziemia i wszystko, co na niej się znajduje, jednak tylko do twoich ojców przywiązał się Pan, twój Bóg, aby ich miłować…”.

Zwróćcie uwagę! „…jednak tylko do twoich ojców przywiązał się Pan, twój Bóg, aby ich miłować, a po nich wybrał ze wszystkich ludów was, ich potomków, jak to jest dziś.”

W oryginale w tym miejscu jest użyte słowo „miłość” w najsilniejszym znaczeniu. Czy to znaczy, że Bóg nie kocha, nie kochał lub nie pokocha innych narodów? Oczywiście, że nie! Jest mnóstwo innych miejsc w Biblii, potwierdzających, że Boża miłość jest bezstronna.

Wystarczy przeczytać 2-gi rozdział Listu do Rzymian, gdzie jest mowa o tym, że „U Boga nie ma względu na osobę”, przy czym jest o tym powiedziane dokładnie wtedy, kiedy podkreśla się szczególne znaczenie narodu żydowskiego w Bożych oczach. Oprócz tego, wszystko dotyczy w pierwszej kolejności Żydów. Błogosławieństwa – w pierwszej kolejności, i wybaczcie, przekleństwa – w pierwszej kolejności. I dalej jest powiedziane: „Albowiem u Boga nie ma względu na osobę”!

Bóg kocha wszystkich jednakowo.

Dlaczego więc jest napisane, że: „Jednak tylko do twoich ojców przywiązał się Pan, twój Bóg, aby ich miłować, a po nich wybrał ze wszystkich ludów was, ich potomków, jak to jest dziś”?

Dlatego, że to właśnie Abraham, Izaak i Jakub w bardzo wyjątkowy sposób odpowiedzieli na tą miłość i poddali się jej, poświęcili się jej, zaczęli wzajemnie miłować Boga. Miłość jest czynnikiem decydującym w wyborze Izraela.

Powracamy do 7-go rozdziału Księgi Powtórzonego Prawa. Dalej Bóg wyjaśnia swojemu ludowi, dlaczego wybrał ich spośród wszystkich narodów.

Księga Powtórzonego Prawa 7:7: „Nie dlatego, że jesteście liczniejsi niż wszystkie inne ludy, przylgnął Pan do was i was wybrał, gdyż jesteście najmniej liczni ze wszystkich ludów”.

Oczywiście były narody jeszcze mniej liczne niż Izrael, i to o wiele mniej liczne. O co więc chodzi. Posłuchajcie dialogu Boga z Izraelem:

Żydzi pytają: „Dlaczego Ty wybrałeś nas? A nie Egipcjan, na przykład? Dlaczego wybrałeś nas, a nie Babilończyków? Dlaczego wybrałeś nas, a nie Sumerów? — i tak dalej. „Dlaczego Panie wybrałeś nas, a nie jakieś inne, ogromne narody w tamtym czasie?”.

Bóg mówi: „Wy jesteście najmniej liczni spośród tych wszystkich narodów! Nie myślcie, że Ja was wybrałem ze względu na waszą liczebność i siłę. Dlatego, że istnieje wiele narodów – o których wy myślicie, i inni myślą, i one same myślą o sobie – że są szczególne i wybrane. Ale Ja ich nie wybrałem i one nie będą Moim narodem»!

«… Ale ponieważ Pan was umiłował». To jest – czynnik sprawczy. To jest kamień węgielny wiecznego istnienia Izraela.

Jeśli słowa „wieczne istnienie Izraela” zaniepokoiły was, to będziemy jeszcze o tym mówić.

Niektórzy uważają, że rola Izraela i wybranie Izraela, jego znaczenie w służbie Bożej jako narodu, zakończy się na tej ziemi, albo nawet w tym świecie, do powrotu Jeshua. Biblia obala ten pogląd. Tak więc Bóg umiłował Żydów, zanim się jeszcze pojawili.

źródło: http://kemokiev.org/trudnievoprosu/344-dlaczego-zbawia-yd-w-cz-ii

Ciąg dalszy, początek tutaj

Ciąg dalszy tutaj

Podziel się:

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *


− six = 1

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>