Pesach – to święto świąt.

Pesach - to święto świąt.
  1. To pierwszy święto, dane Izraelowi, i wypełnione przez Izrael.
  1. Pesach – to jedyne święto, które Izrael wypełnił w Egipcie. Pierwsze słowa Mosze (Mojżesza ) i Aarona do faraona brzmiały tak:  „Wypuść mój lud , aby urządził na pustyni uroczystość ku mojej czci”  (Księga Wyjścia 5:1). Jeżeli by faraon dobrowolnie wypuścił Izrael, to Pesach nie musiałby się odbywać w Egipcie.
  1. Wielkanoc (Pesach) – to święto doskonałej Bożej ochrony we wrogim otoczeniu:

a) to święto Bożej obrony od Bożych kar, które sądzą ten świat. Wiemy, że w ostatnich czasach Bóg będzie sądzić ten świat. Nie będzie  tego robić po prostu diabeł, ale Boży Aniołowie będą wylewać czaszy gniewu na ten świat. I niektóre oznaki tego  już widzimy i słyszymy.

b) Święto Pesach (Wielkanoc) – to święto, podczas którego,  Bóg obronił Swój własny naród od tych kar, którymi porażał każdy egipski dom, którymi porażał  Egipt, i którymi On będzie porażać ten świat. To bardzo ważna kwestia ! Będąc odkupionymi przez Krew  Jeszua  –  naszego Wielkanocnego Baranka, będąc zrodzonymi z Niego, przez Jego Ducha, będąc w Nim, będąc w domu Bożym, we wspólnocie  Bożej (Kościele) –  jesteśmy chronieni  od tych kar, którymi Bóg będzie porażać ten świat.

  1. Pesach – to święto, które zostało dane do Przymierza Synajskiego i, tym samym do nadania Prawa Mojżeszowego (do tego momentu, kiedy było ono dane na Synaju).
  1. Miesiąc Nisan (Awiw) – to pierwszy miesiąc wiosny. Dokładnie w środku miesiąca zaczyna się Pesach, i dokonuje się Paschalny Seder.  Kiedy stała Świątynia – składano ofiary. Od miesiąca Pesach – miesiąca Awiw zaczynał się Biblijny rok. Tak więc święto Pesach nadało świątecznemu miesiącu wyższość nad wszystkimi innymi miesiącami roku, i z powodu Pesach ,  stał się on  pierwszym miesiącem dla wielu pokoleń Żydów.

I wszędzie w Biblii (w Tanach), nawet po powrocie z niewoli babilońskiej, można zobaczyć taką samą kolejność: Awiw, który później zaczęto nazywać Nisan – jest  pierwszym miesiącem i tak dalej. A więc, ponieważ Pesach – to centralne święto, to początek świąt,  podobnie  miesiąc Paschy – to wierzchołek roku, to początek roku.

  1. Miesiąc Nisan (Awiw), stał się pierwszym miesiącem odliczania okresów sprawowania rządów izraelskich i judejskich królów.
  1. Pesach i wyjście z Egiptu (a to faktycznie jeden i ten sam dzień, dlatego że żydowski dzień zaczynał się od wieczora, i nocą tego pierwszego, paschalnego dnia Żydzi wychodzili z Egiptu) w Biblii nazywa się narodzeniem narodu Izraela, albo drugim narodzeniem narodu Izraela (narodu żydowskiego).

Wiąże się z tym wiele zadziwiających obrazów, które Bóg wykorzystuje  szczególnie w księgach Proroków.

  1. Synowie pierworodni. Ponieważ w paschalną noc, wszyscy pierworodni , co do jednego, w całym Egipcie zostali zabici przez anioła śmierci, posłanego przez Boga, i tylko w żydowskich domach nikt nie zginął, dlatego od tego dnia, Bóg ogłosił, że wszyscy pierworodni w Izraelu powinni być poświęceni Bogu.

Pierworodni powinni byli zostać albo kapłanami  (i tak było do grzechu złotego cielca; w każdej rodzinie, pierworodni byli kapłanami w             Izraelu), albo powinni byli zostać wykupieni (szczególny wykup za pierworodnego). A pierworodne  ze zwierząt powinny były być przyniesione w ofierze, za wyjątkiem niektórych sytuacji. Dlatego kapłani  i lewici (kapłani – to część plemienia Lewiego) byli poświęceni do  służby Bogu,  zamiast pierworodnych z wszystkich plemion.

  1. Święto Pesach było dane Izraelowi do Szabatu, przed Szabatem. Szabat również był dany do Przymierza Synajskiego, ale Pesach został dany do Szabatu. Pomimo tego, że Szabat był ogłoszony  od razu po stworzeniu świata, to ludziom (w tym wypadku i w pierwszej kolejności – Izraelowi) został dany po Pesach; po niedługim czasie, –  ale po.
  1. Pesach był pierwowzorem wieczerzy (komunii). Każda wieczerza, każde łamanie chleba – to wspomnienie nie tylko śmierci Jeszua, ale też wspomnienie Jego ostatniej wieczerzy paschalnej i ostatniego Sederu. Wszystko,co czytamy  z Biblii przy okazji wieczerzy – to cytaty z Ewangelicznego opisu ostatniej Pesachy Pana, albo z tego jak Pan pokazał paschalną wieczerzę  ( paschalny Seder) apostołowi Pawłowi.
  1. Ukazanie się Jeszua narodowi poprzez  zanurzenie  (chrzest) było tym samym, co ukazanie się Paschalnego Baranka, Który bierze na Siebie grzech świata.
  1. Alegorie sprawiedliwości i grzechu, czystości i nieczystości, szczególnie w Nowym Testamencie (Brit Chadasza), zostały zaczerpnięte ze zwyczajów paschalnych.
  1. Wielkanoc (Pesach) – to pierwsze chrześcijańskie święto. Tak więc Pesach – to początek wszystkich świąt Izraela i to początek wszystkich chrześcijańskich świąt.
  1. Przywrócenie prawdy Słowa Bożego w Ciele Mesjasza zaczęło się i wzrasta, poprzez przywrócenie Biblijnego podejścia właśnie do Paschy.
  1. Paschalne symbole osiągną doskonałość w Niebieskim Jeruzalem.

Mówią o tym księgi proroków i w Księga Objawienia  7:9-10 : „Potem ujrzałem : a oto wielki tłum , którego nie mógł nikt policzyć , z każdego narodu i wszystkich pokoleń , ludów i języków , stojący przed tronem i przed Barankiem . Odziani są w białe szaty , a w ręku ich palmy . I głosem donośnym tak wołają : Zbawienie u Boga naszego , Zasiadającego na tronie i u Baranka”.

To przypomina paschalny (przedpaschalny) wjazd  Pana do Jerozolimy. Odkupieni będą śpiewać w Niebieskim Jeruzalem  „Pieśń Mojżesza”(Ap. 15:1 -4). Ale ta „Pieśń Mojżesza” jest tam nazwana  „Pieśnią Mojżesza i Baranka”. I w tej w ostatniej księdze Biblii przejawia się paschalne połączenie Starego i Nowego Testamentu, w ostatecznym objawieniu nowotestamentowej Bożej chwały. Ponieważ  Mojżesz –jest  pierwowzorem Jeszua, a Paschalne Wyjście z Egiptu – to pierwowzór ostatecznego Paschalnego wyjścia naszego Pana, i pierwowzór Paschalnego wejścia  do Niebieskiego Jeruszalaim wszystkich wierzących.

 

Źródło  Kemokiev,org

Podziel się: